Merkezimizde olduğumuz sürece

Alma, verme dengesini,
Köklenmeyi,
Sınır çizebilmeyi,
Çaba ile değil, gayret ile emek vermeyi
deneyimlememiz kolaylaşacaktır.

Hayatın kazananları kendine yatırım yapanlardır.

Hayat sana güzel diyenler verilen emeği, yüzleşmenin acısını değil, sadece hediyeleri görenlerdir, ama aynı zamanda kaybedenlerdir.

Siz hangisi olmak istersiniz?

Hayat önce yapan, sonra olanları seçer.

Görünenin ötesine bak!

Kendinizi hayatınızda ikinci planda hissediyorsanız, merkezinize gelmeye ihtiyacınız var demektir.

Yazacaklarınız:

1. Gücünüzü kimlere teslim ettiğinizi tespit edin.
2. Ortak noktaları bulun (üç kişiden sevilmeyi beklemişim, beş kişiden onaylanmayı, iki kişiden aidiyet duygusu, kabul edilmeyi gibi)
3. Bu ihtiyaçları sıralayın.

Bu tespit etme bölümünü bitirdikten sonra uygulanacağınız nefes çalışması:

Gözlerinizi kapatın.
Dikkatinizi omurganıza verin, dik bir şekilde oturun.
Derin bir şekilde nefes verin.
İhtiyaçlarınızı tek tek gözünüzün önüne getirin, bunu neon ışıklı bir yazı, sizi en çok etkileyen kişi ya da durum olarak imgeleyebilirsiniz.
Şimdi derin bir nefesle ondan gücünüzü ve enerjinizi çekin. Birkaç kez tekrarlayabilirsiniz, kendinize hissetmek için izin verin.
Gücünüzü omurganıza toplayın.
Gözlerinizi açın ve bedende enerjiyi hissedin.

İşte buna dilin sürçmesi denir ve bu aslında bilinçdışında bastırdığımız duygunun ifadesidir. O duygu artık bastırılamayacak kadar içimizde büyümüş ve açığa çıkmıştır.

Kisaca dilin sürçmesi düdüklü tencerenin patlamasıdır ve egomuzun yönettiği ilişkilerin, iletişimlerin de patlaması anlamına gelir.

Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.

Aile Dizimi çalışmalarında da kullandığımız kelimeler, cümleler gerçekleri yansıtır, o yüzden onları takip etmek iyi bir rehberdir.

Bu riski ortadan kaldırmak için aşağıdaki cümleleri dileğinizi dile getirdikten sonra kalpten ifade edebildiğinizde dileklerinizin oluşumunu hızlandırabilirsiniz.

Sessiz, sakin bir ortamda yüksek sesle inanarak söyleyin:

Bana bu dileği veren sonsuz zeka beni bu dileğin oluşması için gerekli olan plana götürüyor. Bunu bana belli ediyor. Zihnimin ve bedenimin derinliklerindeki bilgeliğin artık bana yanıt verdiğini ve içimde hissettiğim dileğimin hayat bulduğunu biliyorum ve görüyorum.

Aile Dizimi’nde de açılan alanda olmuş olana tanıklık ederiz ve tanık olduğumuz durum o ana özgüdür. Şifa anda olur. O anın dışında o ana bakmak duygu yoksunluğu dolayısıyla anın içini boşaltır.

Seans sonrasında yapmamız gereken tek şey alanda tanık olduğumuzun akmasına izin vermektir. Bu bir akış gerektirir, ama çekilen ve paylaşılan fotoğraflar o anı dondurmakta ve bakan, sayısı bilinemeyen gözlemci tarafından ne olduğu anlaşılmaya çalışılarak tekrar tekrar yargılanmaktadır. Bu yargılama bilinerek ve farkında olarak değil, bilinçdışında olmaktadır.

Şifanın kaynağı o anda orada ortaya çıkarken alanı onurlandırmak mahremiyete saygı ile eşdeğerdir.

Ben o yüzden Aile Dizimi seanslarından fotoğrafların paylaşılmasını uygun bulmuyorum. O yüzden benim çalışmalarımda kaç kişinin olduğunun da fotoğraflı belgesi yoktur.

Ve yıllardır takdire olan ihtiyacımı fark edip, kendime olan çalışmalarımdan sonra kendimi takdir etmeye başladıkça kızımın ne kadar takdire şayan yaşadığını ve kendini gerçekleştirdiğine tanık oluyorum. Onu takdir etmek benim de pilimin dolmasını sağlıyor.

İçinizdeki parçaların ihtiyaçlarını alanda sağlatmak paha biçilemez.

Not: Aile Dizimi seansı bireysel ya da grup çalışması olsun, özel bir alandır. O yüzden seanstan ve sonrasında fotoğraf paylaşmayı uygun bulmuyorum.

Bugün size kendi geleceğinizi yaratacağınız mini bir koçluk çalışması ile geldim.

Her sabah bir önceki günde hoşunuza gitmeyen, size hizmet etmemiş bir durumu düşünün ve aşağıdaki soruların cevaplarını bir deftere yazın.

Yapacaklarınız minik adımlar olmalı, bilinçaltı büyük durumlardan korkar çünkü. Minik bir çocuğa yaklaşır gibi korkutmadan ona yaklaşmak başarımızı kolaylaştırır. Hayatınızın kolaylaştırıcısı olun.

Bugün nasıl yaşamayı seçiyorum?
Neye ihtiyacım var?
Ne yapabilirim?

Örn.
Dün çok yedim ve ağır geldi.

Bugün hafif yaşamayı seçiyorum.
Daha az yemeye ihtiyacım var.
Tabağıma bir kaşık daha az yemek koyuyorum.

Cümleleriniz şimdiki zamanda olsun.

Bir hafta düzenli yaparak başlayın, bakalım neler oluyor?

Hedeflerimiz plan yaparak, eyleme geçerek, enerjimizi hizalayarak ulaşacağımız yerler, zamanlar ve durumlardır.

Örneğin en büyük hayalim bir ev almak dediğimizde bununla ilgili eyleme geçer, günümüzü, bütçemizi bu konu için ayarlarsak, bir süre sonra o evi alabiliriz. Bu bir hedeftir o yüzden, ulaşılabilirdir.

Hayal etmek sonsuzdur. Kimsenin aklına gelmeyen bir şeyi hayal edebiliriz, bir rüyayı inşa eder gibi hayal kurabiliriz.

Hayal kurmak içimizdeki çocuğun işi, hedef koymak ise yetişkin halimizin işidir.

Everest’in tepesinden en yüksek buluta atlayıp Hindistan’ın göbeğine yağmur olarak inmek bir hayaldir. Hayal kurmak eğlencelidir ve sınırlarımızı genişletir. Hedef koymak ise aktığımız dere yatağının denize döküleceği noktayı belirler.

Belki hedeflerimize hayal enerjisi yüklediğimiz için ulaşamıyoruz, onları imkansız hale getiriyoruz.

Ne dersiniz?

Bugün bir hayal kursanız ne olurdu?

Nasıl sorusu kapı açan bir anahtardır. Burada dikkat edilmesi gereken cevabın gerçekten hayatımıza alan açmasını sağlamaktır.

Bunu nasıl çözerim?
Görmek için nasıl bakmam gerekir?
Bundan daha iyi nasıl olur?
Niyetim olursa nasıl yaşarım?

Bu sorular bizimle ilgilidir ve bizimle ilgili durumları bize gösterir.

Oysa

Bunlar nasıl insanlar?
Bunu bana nasıl yaptın?
Nasıl böyle yapıyor, hiç anlamıyorum.

Gibi soruların da cevapları bize gelir.

Nasıl mı?

Sorunun cevabını bize yaşatarak ve anlamamızı sağlayarak. Yani ‘bana nasıl yalan söyledin’in cevabını biz başkasına yalan söyleyerek anlarız. Bu tarz sorularda merak değil, yargı vardır.

Soruda yargı olmamasına dikkat edin, merakınız sizinle ilgili olsun.

2.⁠ ⁠Hangi bilinç, alan ve enerji olabilirim?

Bu soru kalıbını içinizde bir şeyleri dönüştürmek istediğinizde kullanabilirsiniz.

Bilincin, enerjinin, alan olabilmenin seviyeleri vardır ve bu soruda neye niyet ediyorsak, bu niyetin hangi seviyeye ait olacağını soruyoruz.

Kendi değerimi hissedebilmek için hangi bilinç, alan ve enerji olabilirim?

Hak ettiğim parayı almak için hangi bilinç, alan ve enerji olabilirim?

3. Gönüllü müyüm?

Hayatımızda bir şeylerin değişmesini isteriz, ama her şeyde olduğu gibi burada da bir alma verme dengesi vardır. Yani hayatımızda bir şeylerin değişmesi için bir şeyleri bırakmamız gerekir. Bu bazen para ödemek, bazen emek vermek, bazen zamanımızı vermek olabilir. Zamanında bunları vermeye gönüllü olamadığımızda bir süre sonra veremediğimiz şeyler bedel olarak bize dönebilir.

Örneğin incelmek istiyorsunuz, bunun için bazı eylemlere geçmek gerekir. Kimse oturduğu yerde incelmiyor, istediği kadar ruhsal çalışma yapsın. Her şeyi kendine özgü bir eylemle tamamlamak gerekiyor.

Her gün yediğiniz çikolatayı bırakmaya gönüllü müsünüz?

Sabah yürüyüşlerine gönüllü müsünüz?

Gönüllülük hali içten gelen arzu ve sevgi ile özveriyi de getirir beraberinde ve bu hal bizi amaçlarımıza daha rahat ve kolay ulaştırır.

Bu soruyu sormak büyük bir farkındalık ve idrak halini bize hediye eder.

Bu hediyeyi almaya gönüllü müsünüz?

4. Neler mümkün?

Hepimiz kuluz ve sınırlı bir bedende zihnimizin sınırları içinde yaşıyoruz. Zihnimizin bize en büyük hizmeti bizi hayatta tutmak ve bunu da bizi bildiğimiz güvenli alanda tutarak yapıyor. Bu konforlu alan bizi rahatlatıyor ve küçük bir alanda oyun oynarken saf ruhumuzun sonsuzluğunu unutuyoruz.

Bu soruyla aklımıza gelmeyen neler olabileceğini hayatımıza çağırıyoruz.

Sizin için neler mümkün olsun, paylaşmak ister misiniz?

5. Sonsuz olasılıklar nelerdir?

Mevlana’nın sözlerinden en sevdiğim dünyada olabilecek her bir olay için misal aleminde sayısız ihtimal uyur.

Siz ağzınızdan çıkardığınız sözlerle o ihtimalleri uyandırırsınız. İçinde sıkıştığımız konularda daha da paniğe ve korkuya düşebildiğimizden bizim için en hayırlı ihtimalin ne olduğunu bilme, bulma ihtimalimiz azalır. Bu durumlarda bu soru kalıbını kullanmak hayat kurtarıcıdır.

Sorup bırakmak, gelen cevabı fark etmek, hediyeyi almak bizi teslimiyete yakınlaştırarak bir armağan daha verir.

Bu olmaz ki demeyin, sadece sorun ve bırakın.

6.Kendine sormak

Sorularla ilgili en çok dikkat etmeniz gereken konu kendiniz için sormaktır.
Bugüne kadar paylaştığım soru kalıpları sadece ve sadece soru soran kişi ile ilgili olmalıdır. Başkaları için bunları kullanmak kişilerin kaderlerine girmek, kul hakkına girmektir.

Bu konuda saf kalmanızı tavsiye ederim.

Kesinlikle dediğiniz hiçbir şeyin kesin olmadığını, karşıtıyla sınanarak yaşayacağınızı hatırlayın ve soruları hayatınızda bol bol kullanın.

Sonsuz ihtimallerin hepimize ihmal ettiğimiz yolları göstermesi dileğiyle…

7. Soruyu bırakmak

Soru sormanın püf noktalarından belki de en önemlisi…

Soruyu sorup bırakmaktır.

Bir çocuk düşünün, bir şeyi merak ediyor ve soruyor. Sorup, bırakır. Cevabı hemen alırsa ne âlâ, ama almazsa da yoluna devam eder, oyun oynamaya gider. Biz yetişkinler ise zihnimizin başarı kriteri olarak tutturmaya ve tutunmaya bağımlıyız. Sonucu kontrol edebileceğimizi sanıyor ve istedigimiz sonucu yaratmaya çalışıyoruz. Yani hem soruyu soruyor hem de cevabı veriyoruz, cevabı bildiğimizi sanıyoruz. Halbuki ihtimaller, olasılıklar denizinde yüzdüğümüzü unutuyoruz.

Soru sorarken bunu hep hatırlamalıyız.

Sor ve bırak…

Cevabı gelecek, ama sadece hangi olasılıktan geleceğini bilmiyoruz.

Bu da büyük bir keyif, değil mi? Bilmediğin olasılıkları fark etmek ve ne kadar zengin bir hayatın içinde olduğunu idrak etmek…

O zaman soralım:

Bundan daha iyi nasıl olur?